Mondnacht

(Joseph von Eichendorff, 1864)



Es war, als hätt’ der Himmel

Die Erde still geküßt,

Daß sie im Blütenschimmer

Von ihm nun träumen müßt’.



Die Luft ging durch die Felder,

Die Aehren wogten sacht,

Es rauschten leis die Wälder,

So sternklar war die Nacht.



Und meine Seele spannte

Weit ihre Flügel aus,

Flog durch die stillen Lande,

Als flöge sie nach Haus.

Maannacht

(vertaling: Jules Grandgagnage, 2020)



Het was alsof de hemel

De aarde zwijgend had gekust

Zodat hij, in de glans van bloesems 

Nu van haar moest dromen.



De bries ging door de velden

De aren wiegden zachtjes,

Het ruiste door de bossen,

Zo sterrenhelder was de nacht.



En mijn ziel spreidde 

Wijd zijn vleugels uit

En vloog door de stille landen

Alsof hij naar huis vloog.

Rating: 0 sterren
0 stemmen

Maak een Gratis Website met JouwWeb