The Flea

(John Donne)

 

MARK but this flea, and mark in this,
How little that which thou deniest me is ;
It suck'd me first, and now sucks thee, 
And in this flea our two bloods mingled be.
Thou know'st that this cannot be said
A sin, nor shame, nor loss of maidenhead ;
 
    Yet this enjoys before it woo,
    And pamper'd swells with one blood made of two ;
    And this, alas ! is more than we would do.
 
O stay, three lives in one flea spare,
Where we almost, yea, more than married are.
This flea is you and I, and this
Our marriage bed, and marriage temple is.
Though parents grudge, and you, we're met,
And cloister'd in these living walls of jet.
    
Though use make you apt to kill me,
    Let not to that self-murder added be,
    And sacrilege, three sins in killing three.
 
Cruel and sudden, hast thou since
Purpled thy nail in blood of innocence?
Wherein could this flea guilty be,
Except in that drop which it suck'd from thee?
Yet thou triumph'st, and say'st that thou
Find'st not thyself nor me the weaker now.
 
'Tis true ; then learn how false fears be ;
Just so much honour, when thou yield'st to me,
Will waste, as this flea's death took life from thee.

 

De Vlo

(Jules Grandgagnage)

 

Merk toch hoe die vlo zich hecht
En opzuigt wat jij me steeds ontzegt;
Een druppel bloed met die van mij vermengd
Heeft nu het lichaam van die vlo doordrenkt.
Een zonde kan ‘t niet zijn dat zij ons bijt,
Noch schande of verlies van maagdelijkheid.
 
 Kijk hoe voldaan ze zich nu voelt,
 Vervoerd van ‘t mengsel van ons beider bloed; 
 Helaas, die toestand hebben wij tegoed.
 
Schei uit, die ene klap verwoest drie levens,
Nu je zo goed als het jawoord hebt gegeven,
Want die vlo is jij, die vlo is mij,
Een tempel en een huwelijksbed is zij:
Verzet baat niet: ondanks je ouders’ klacht
Zijn wij nu één, in haar bijeengebracht.
 
 Zelfs als mijn dood jou niet weerhoudt,
 Dan is het mogelijk toch je zelfbehoud
 Of profanatiezonde die je benauwt.
 
Hoe wreed en haastig kleurt je nagel rood,
In ons onschuldig vloeiend bloed gedoopt;
Die vlo: hoe zwaar heeft nu haar schuld gewogen? 
Is het die druppel die ze heeft gezogen? 
Toch triomfeer je nu in je gelijk
En zegt noch ik noch jij zijn in dit lijk;
 
 De waarheid toont je holle vrees: 
 Jezelf te verliezen in mijn vlees
 verspilt je eer niet meer dan’t doden van dit beest.

 

Rating: 0 sterren
0 stemmen